قالب طراحی عمیق فلزی، قالب طراحی سپر فلزی

چسبیدن کنتاکت سوئیچ محدود اساساً زمانی اتفاق می‌افتد که کنتاکت‌های متحرک داخلی و ثابت به دلیل ترموفرمینگ، گیر کردن مکانیکی یا فرسایش قوس به درستی از هم جدا نشوند. این منجر به هدایت مداوم مدار یا عدم توانایی در قطع می شود و خطا مستقیماً در وضعیت عملکرد تجهیزات ظاهر می شود. می توان آن را با دقت از سه بعد اصلی شناسایی کرد

اول، حرکت تجهیزات غیر قابل کنترل می شود و تشخیص موقعیت با شکست مواجه می شود. این بارزترین جلوه چسبیدن کنتاکت سوئیچ محدود است. در شرایط عادی، سوئیچ محدود با روشن و خاموش کردن کنتاکت هنگامی که قسمت متحرک به موقعیت تعیین شده می‌رسد، سیگنالی را به سیستم کنترل منتقل می‌کند و باعث توقف یا سوئیچ کردن تجهیزات می‌شود. با این حال، هنگامی که کنتاکت ها می چسبند، حتی اگر قسمت متحرک به موقعیت از پیش تعیین شده نرسیده باشد، سوئیچ محدود به خروجی سیگنال رسانا ادامه می دهد و باعث می شود که تجهیزات پیش از موعد متوقف شود. برعکس، اگر قسمت متحرک به موقعیت حد رسیده باشد اما کنتاکت ها به دلیل چسبندگی نتوانند قطع شوند، تجهیزات به کار خود ادامه می دهند و فرمان توقف را راه اندازی نمی کنند. این به راحتی می تواند منجر به برخورد تجهیزات، سفر بیش از حد و سایر خطرات شود که به شدت بر دقت فرآیند تولید تأثیر می گذارد.

دوم، بازخورد سیگنال غیرعادی منجر به قضاوت نادرست توسط سیستم کنترل می شود. سیگنال های سوئیچ محدود برای سیستم های کنترل برای تعیین وضعیت تجهیزات بسیار مهم هستند. چسبندگی تماس مستقیماً منجر به اعوجاج بازخورد سیگنال می شود. اولاً، در طول عملیات تجهیزات، سیگنال حد دریافت شده توسط سیستم کنترل همیشه در حالت "محرک" است. حتی اگر تجهیزات واقعاً شرایط حد را راه‌اندازی نکرده باشد، سیستم همچنان تعیین می‌کند که تجهیزات در موقعیت محدود قرار دارند، بنابراین دستورات کنترلی نادرست مانند شروع نادرست اقدامات معکوس یا راه‌اندازی اشتباه دستگاه‌های هشدار را راه‌اندازی می‌کند. ثانیاً، هنگامی که تجهیزات نیاز به تغییر حالت های عملیاتی دارند، چسبندگی مانع از انتقال سیگنال قطع می شود و باعث می شود سیستم کنترل در شناسایی دقیق موقعیت فعلی تجهیزات ناکام باشد. این منجر به سردرگمی منطق کنترل، توقف متناوب، و عملکرد ناهماهنگ می شود، که به طور قابل توجهی کارایی تولید را کاهش می دهد.

ثالثا، گرم شدن بیش از حد تجهیزات و صداهای غیرعادی باعث تشدید خرابی های احتمالی می شود. پس از چسبندگی تماسی، مدار را نمی توان به درستی روشن و خاموش کرد. جریان از طریق کنتاکت های چسبیده به جریان می افتد و مقاومت تماس را افزایش می دهد و گرمای قابل توجهی تولید می کند. این باعث می شود دمای بدنه سوئیچ محدود به طور غیرعادی افزایش یابد، حتی در لمس داغ شود. در همین حال، هنگامی که کنتاکت های چسبنده در معرض لرزش تجهیزات یا ضربه از قطعات متحرک قرار می گیرند، اصطکاک مکانیکی متناوب و تخلیه قوس، همراه با صداهای قوس دار واضح "وزوز" یا صداهای پارازیت مکانیکی ایجاد می کنند. این پدیده ها نه تنها سایش تماس را تسریع می کنند، بلکه ممکن است باعث پیری عایق مدارهای اطراف شوند. اگر به موقع با آنها برخورد نشود، به راحتی می تواند منجر به اتصال کوتاه، فرسودگی قطعات و گسترش بیشتر دامنه خطا شود.